fbpx

ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλει να εικονίσει την αλήθεια. Κι αντάμα να σύρει φωνή δυνατή, να κουβεντιάσει με την ανθρωπότητα για την αδικία.

ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλει να εικονίσει την αλήθεια. Κι αντάμα να σύρει φωνή δυνατή, να κουβεντιάσει με την ανθρωπότητα για την αδικία.

Στα είκοσι πέντε του χρόνια τούτο τον καιρό ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος. Σαν τον κοιτάς, μοιάζει δειλός, κίτρινος, μαραζιάρης. Όμως, όταν σου μιλάει, θαρρείς πως έχεις μπροστά σου ένα γίγαντα. Έμαθε τη ζωγραφική και την αγιογραφία στη γη του από παιδί. Κοντά σε τεχνίτες άξιους. Μαστόρους της βυζαντινής και της κρητικής τέχνης, που του φύσηξαν της ζωής αλήθειες και καλλιτεχνικά μυστικά. Κι από τα πολυτιμότερα, την αγάπη στα χρώματα και την κοινωνική συντροφικότητα. Ζει μέσα του ο χριστιανικότερος χριστιανός, αλλά κι ο πιο λεύτερος από τους σκλάβους ολάκερης, πες, της Ρωμιοσύνης. Ένα πάθος τον κατέχει. Να υψωθεί με την τέχνη του, κι ο λόγος του ν’ αστράψει και να βροντήξει μέσα στον καιρό του. Αγωνίζεται να δώσει μια νέα φόρμα στις δημιουργίες του. Στο χώρο τον ίσκιο της δουλοσύνης και στα πρόσωπα τον πόνο τ’ ανθρώπου όσο γίνεται πιο γνήσιο. Αυτό. Τον προβληματίζουν και τον τρομάζουν οι ανθρώπινες σχέσεις. Με την ευκολία της μεταλλαγής από το άσπρο στο μαύρο. Με τους τόσους καθημερινούς υποκριτές, τους έτοιμους να προσχωρήσουν στο κατεστημένο – και τι σλαβικό κατεστημένο! … – για το συμφεροντάκι τους, αδιαφορώντας για τη γύρω τους δυστυχία…

 
Αποτραβιέται μόνος στη μικρή σπηλιά, που ‘χει διαλέξει για τόπο δουλειάς του τώρα την άνοιξη και το καλοκαίρι, και ζωγραφίζει ασταμάτητα. Συνθέτει, χαίρεται, απογοητεύεται, σβήνει και ξανατραβάει πινελιές. Δε γυρεύει να ομορφύνει τη ζωή με τη ζωγραφική του, που’ναι πιότερο θρησκευόμενη. Ούτε να καλυτερέψει την αγιοσύνη με παχουλές αρχοντοπαναγιές και καλοθρεμμένα Χριστόπουλα, που ζωγραφίζουν στη Δύση. Θέλει να εικονίσει την αλήθεια. Κι αντάμα να σύρει φωνή δυνατή, να κουβεντιάσει με την ανθρωπότητα για την αδικία. Να ξοδέψει τη δύναμή του στη μάχη της τέχνης και της λευτεριάς, όπως ο Ηρακλής στον αγώνα της αρετής. Ζητάει και τη μάθηση. Να γνωρίσει την παλιά και την καινούργια στόχαση του κόσμου. Γι’ αυτό, πέρα από τη ζωγραφική, εκεί ψηλά στη μοναξιά της σπηλιάς, ξεχνιέται ώρες πολλές και στο διάβασμα. Απάνω στο τραπέζι του, στο δωμάτιο του Χάντακα, βρίσκονται όχι και λίγοι συγγραφείς του γένους του. Σ’ εκδόσεις παλιές του Γουτεμβέργιου, τυπωμένες με χοντρά ξύλινα γράμματα. Πλάτωνας, Δημοσθένης, Αριστοτέλης, ακόμα κι αυτός ο Ιπποκράτης, που συχνά μεταχειρίζεται τις συνταγές του και για τις μικροαρρώστιες του.

 

 

ΕΛ ΓΚΡΕΚΟ
Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΙΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Εικόνα: https://amorphia-apparel.com/hirsute/el-greco-a-painter-sculptor-architect-spanish-renaissance-shirt/#!?q=T289669



Facebook

Instagram

Follow Me on Instagram