Κι εμάς που σε αγαπάμε πώς θα μας λέγανε; Συκοφαντία Γιατί δάκρυσες παιδί μου; Απαίσιο δεν είναι όταν σε μαλώνουν για το τίποτα; Γέμισες μελάνια από το γράψιμο – γι’ αυτό σε λένε βρώμικο; Θα τολμούσες να αποκαλέσεις την πανσέληνο βρώμικη γιατί γέμισε το πρόσωπό της μελάνια; Για καθετί ασήμαντο εσένα κατηγορούν, παιδί...
(Aπόσπασμα) Κι εσείς δικαστές που θέλετε να είστε δίκαιοι, τι κρίση θα βγάλετε γι' αυτόν που αν και είναι τίμιος στα χέρια είναι όμως κλέφτης στη σκέψη; Και ποιά ποινή θα βάζατε σ' αυτόν που σκοτώνει την σάρκα, αλλά δολοφονείται ο ίδιος στην ψυχή; Και πως θα τιμωρήσετε...
Με λόγια, με φυσιογνωμία, και με τρόπους μια εξαίρετη θα κάμω πανοπλία· και θ’ αντικρύζω έτσι τους κακούς ανθρώπους χωρίς να έχω φόβον ή αδυναμία. Θα θέλουν να με βλάψουν. Aλλά δεν θα ξέρει κανείς απ’ όσους θα με πλησιάζουν πού κείνται η πληγές μου, τα τρωτά μου μέρη, κάτω από τα...
Η μέρα μόλις ξεκίνησε και … είναι έξι η ώρα το βράδυ. Μόλις έφτασε η Δευτέρα και είναι ήδη Σάββατο. Και ο μήνας έχει ήδη τελειώσει. Και η χρονιά σχεδόν τελείωσε. Και έχουν περάσει ήδη 40, 50 ή 60 χρόνια της ζωής μας. Και συνειδητοποιούμε ότι χάσαμε τους γονείς μας,...
Να μην κοιτάς, λοιπόν, μα να παρατηρείς. Γιατί η παρατήρηση έχει διάρκεια. Κι η διάρκεια είναι πάθος. Η διάρκεια είναι πάθος. Ένα πάθος που σιγοκαίει. Σύμφωνοι χωρίς φλόγες αφού τις καταπίνει. Αλλά και χωρίς καπνούς. Με λιγότερη στάχτη. Δεν κορώνει μου λες. Ούτε κρυώνει. Αντιθέτως κρατάει ζωντανή τη φωτιά. Έστω τη σπίθα. Είναι κάτι κι αυτό. Είναι πολύ. Είναι...
Κι ἂν ἔρθει κάποτε ἡ στιγμὴ νὰ χωριστοῦμε, ἀγάπη μου, μὴ χάσεις τὸ θάρρος σου. Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά. Μὰ ἡ πιὸ μεγάλη ἀκόμα, εἶναι ὅταν χρειάζεται νὰ παραμερίσει τὴν καρδιά του. Τὴν ἀγάπη μας αὔριο, θὰ τὴ διαβάζουν τὰ παιδιὰ στὰ σχολικὰ βιβλία,...
Θα γίνη τώρα τούτο, κ’ έπειτα εκείνο۬ και πιο αργά, σε μια ή δυό χρονιές (ως κρίνω), τέτοιες θα είν’ η πράξεις, τέτοιοι θαν’ οι τρόποι. Δεν θα φροντίσουμε για μακρυνό κατόπι. Για το καλλίτερον ημείς θα προσπαθούμε. Και όσο προσπαθούμε, τόσο θα χαλνούμε, θα μπλέκουμε τα πράγματα, ως να βρεθούμε στην...
RECTIUS VIVES Ορθότερα θα ζήσεις, Λικίνιε*, εάν δεν αναζητείς διαρκώς και επίμονα το πέλαγος, ούτε εάν πλέεις πάρα πολύ κοντά στην επικίνδυνη ακτή, όταν τρέμεις τις θύελλες και παίρνεις προφυλάξεις. Όποιος αγαπά τη χρυσή μεσότητα αποφεύγει ασφαλής τους ρύπους ενός παλαιού οικήματος, αποφεύγει με φρόνηση την έπαυλη, που προκαλεί τον φθόνο. Συχνότερα τραντάζεται από...
Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ ενός νεαρού πρίγκιπα, της Ανατολής απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού, που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων. Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό στη Μοσσούλη,...
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τους περισσότερους από εμάς δεν είναι πως οι στόχοι μας είναι υπερβολικά ψηλοί για να τους φτάσουμε, αλλά ότι είναι υπερβολικά χαμηλοί και τους φτάνουμε. ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ (ΜΙΚΕΛΑΝΤΖΕΛΟ) (1475 – 1564) Εικόνα: https://www.morganlockyer.com/IAIN-CRAWFORD/Sport/1...
