Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ (Αποσπάσματα) ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ …ΜΙΑ ΜΕΡΑ τη ζωή που 'χασα, την ξαναβρήκα στα μάτια ενός νέου μοσχαριού που με κοίταζε μ' αφοσίωση. Κατάλαβα πως δεν είχα γεννηθεί στην τύχη. Βάλθηκα να σκαλίζω τις μέρες μου, να τις φέρνω άνω - κάτω, να ψάχνω. Ζητούσα να ψαύσω την ύλη...
(Imitation - A Dream within a Dream, 1827) ΑΣΕ ΜΕ να σε φιλήσω πάνω εδώ στο μέτωπό σου, μιας και πια θα χωριστούμε. Όμως να σου πω έχω κάτι: μίλησες σωστά σαν είπες ότι ζω μες στ’ όνειρό μου. Μα αν η ελπίδα μου έχει φύγει μες στη νύχτα ή μες στη μέρα, είτε...
RECTIUS VIVES Ορθότερα θα ζήσεις, Λικίνιε*, εάν δεν αναζητείς διαρκώς και επίμονα το πέλαγος, ούτε εάν πλέεις πάρα πολύ κοντά στην επικίνδυνη ακτή, όταν τρέμεις τις θύελλες και παίρνεις προφυλάξεις. Όποιος αγαπά τη χρυσή μεσότητα αποφεύγει ασφαλής τους ρύπους ενός παλαιού οικήματος, αποφεύγει με φρόνηση την έπαυλη, που προκαλεί τον φθόνο. Συχνότερα τραντάζεται από...
Παρακαλεῖ τούς θεούς να δώσουν γαλήνη ὅποιος συνάντησε τρικυμία στ' ἀνοιχτά τοῦ Αἰγαίου, μόλις το μαῦρο σύννεφο κάλυψε τή σελήνη καί τά ἄστρα δέν λάμπουν μέ ἀσφάλεια γιά τούς ναυτικούς. Τή γαλήνη θέλει ἡ πολεμοχαρής Θράκη, τή γαλήνη καί οἱ Μῆδοι στολισμένοι με φαρέτρες. Ἐκείνη ὃμως, Γρόσφε, δέν ἀγοράζεται μέ πολύτιμους λίθους...
Σκληρέ κι ως τώρα καλότυχε στα δώρα της Αφροδίτης (ευτυχισμένε στου Έρωτα τις χάρες) Λιγουρίνε, όταν στην απαλότητά σου έρθει ανέλπιστο το χνούδι (στα απαλά σου μάγουλα φυτρώσει ανέλπιστο το χνούδι) και (όταν) κοπούν τα μαλλιά που τώρα πέφτουν (ανεμίζουν) στους ώμους σου και (όταν) το χρώμα (του προσώπου...
Τι ζητεί ο ποιητής από τον Απόλλωνα στον εγκαινιασμένο ναό του; Τι παρακαλεί χύνοντας καινούργιο νάμα από το αγγείο; Όχι τους εύφορους αγρούς της πλούσιας Σαρδηνίας ούτε τις ευτραφείς αγέλες της ζεστής Καλαβρίας ούτε το Ινδικό χρυσάφι και το ελεφαντόδοντο ούτε τους αγρούς που κατατρώγει με τα ήσυχα νερά του ο σιωπηλός...
Ενώ σπανίως και με φειδώ λάτρευα τους θεούς ως ένας πλανώμενος μύστης της ασύνετης σοφίας, αναγκάζομαι τώρα να στρέψω προς τα πίσω τα ιστία και να ακολουθήσω πάλι τις διαδρομές, που είχα εγκαταλείψει. Διότι ο Δίας, που συχνά σχίζει τα νέφη με λαμπρό πυρ, οδήγησε σε αίθριο ουρανό τους βροντώδεις ίππους και...
Εσύ, Λευκονόη, μη θελήσεις να μάθεις (είναι αθέμιτο) ποιο τέλος έχουν ορίσει για μένα, ποιο για σένα οι θεοί, ούτε να δοκιμάζεις τους βαβυλωνιακούς αριθμούς. Πόσο καλύτερο είναι να υπομένεις ο,τιδήποτε πρόκειται να συμβεί! Είτε περισσότερους χειμώνες μας έχει χαρίσει ο Δίας είτε αυτόν εδώ ως τελευταίο, που τώρα συντρίβει...
Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι τον εαυτό τους εχάσαν δειλά, και για τούτο μαζί σου τα βάζουν, στον εαυτό σου αν μπορείς να 'χεις πίστη όταν όλοι για σένα αμφιβάλλουν μα κι αδιάφορος να 'σαι κι ορθός στις δικές τους μπροστά αμφιβολίες, αν...
Νοέμβριος 1901 Το 'χεις νιώσει κι εσύ ότι κάποια στιγμή Στο μέσο μιας χαράς βοερής, Σε μια αίθουσα όλο ευθυμία, σε μια γιορτή, Εσύ ξάφνου σιωπάς κι αποχωρείς; Ύστερα ξαπλώνεις δίχως ύπνο πάνω η στρωσιά Σαν κάποιον που ξαφνικά τον πόνεση η καρδιά Σκορπίζουν σαν καπνός γέλια και διάθεση, Κλαις, κλαις ασταμάτητα –...
