Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης. Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια όλα τα χρήματά μου τά 'φαγε: αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο. Aλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην. Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος (ξέρω και παραξέρω Aριστοτέλη, Πλάτωνα· τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις). Aπό στρατιωτικά έχω...
1901 ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ Όταν μου απλώνεις το μικρό σου χέρι, Που τόσα ανείπωτα λέει, Σε ρώτησα ποτέ μου, Αν μ' αγαπάς; Μα δεν θέλω να μ' αγαπάς, Θέλω μονάχα να σε νιώθω κοντά Και πως εσύ καμιά φορά σιωπηλά και σιγανά Το χέρι σου να μου απλώνεις. ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΜΑΡΩ ΤΑΣΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΩΝΗ ΠΟΙΗΣΗ...
Μάιος 1907 Όσο την ευτυχία κυνηγάς, Δεν είσαι ώριμος να ευτυχήσεις. Κι ας έχεις όσα αγαπάς. Όσο για όσα έχασες παραπονιέσαι Και στόχους έχεις και δεν βρίσκεις γαλήνη, Ακόμη δεν ξέρεις τι είναι ειρήνη. Μόνο όταν κάθε επιθυμία απαρνηθείς, Μήτε σκοπό μήτε και επιθυμία γνωρίζεις, Την ευτυχία δεν θα την ονοματίζεις. Τότε δεν φτάνει των...
Απρίλιος 1918 ΒΙΒΛΙΑ Του κόσμου αυτού όλα τα βιβλία Δεν σου φέρνουν ευτυχία, Αλλά μυστικά σε οδηγούν Στον εαυτό σου πίσω. Εκεί τα πάντα που χρειάζεσαι θα εύρεις. Τ’ αστέρια, το φεγγάρι και τον ήλιο, Γιατί το φως που μ’ ερωτήσεις γυρεύεις. Κατοικεί μέσα σε σένα τον ίδιο. Η σοφία που έψαχνες καιρό Μέσα σε...
Έχω οικοδομήσει τον ναό μου- τείχος και πρόσοψη- Εκτός της αντίληψης του χώρου, Περίπλοκο σκαρί, σαν πλοίο έτοιμο για να σαλπάρει. Τους τοίχους του με τους φόβους μου έχτισα, Τους πύργους του με δάκρυα και σκέψεις ασυνήθιστες. Και ο παράξενος αυτός ναός Που σαν πειρατική σημαία ξεδιπλώνεται, Και σαν μαστίγιο την κουλουριασμένη...
Τα πράγματα είναι απλά πολύ πιο απλά κι όμως ακόμα κι έτσι έρχονται στιγμές που φαντάζουν όλα αβάσταχτα για μένα που δεν καταλαβαίνω και δεν ξέρω αν πρέπει τα γέλια να βάλω ή τα κλάματα από το φόβο ή εδώ να μένω δίχως δάκρυα δίχως χαμόγελα σιωπηλή αποδεχόμενη τη ζωή μου το πέρασμα το χρόνο. Idea Vilarino Μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη Εικόνα:...
Κέντρο του αμαρτωλού πηλού μου εσύ, φτωχή ψυχή, Κατάστικτη απ’ τις άγριες δυνάμεις που σε ντύνουν, Γιατί κλεισμένη εδώ υποφέρεις και λιμοκτονείς, Ενώ έξω ζωγραφιές λαμπρές τα τείχη σου φαιδρύνουν; Αφού έχεις διορία μικρή, γιατί τόση χλιδή Γι' αυτή τη φθίνουσα έπαυλη που κατοικείς ξοδεύεις; Σκουλήκια θα κληρονομήσουν τέτοια υπερβολή; Αυτά θα...
Για μένα, όλα τα πράγματα είναι ένα αίνιγμα Που απ'το αυτονόητο ξεκινά Και με τα συνεχή του ερωτήματα Κουράζει την καρδιά μου. Τα πράγματα είναι και φαίνονται και τίποτα δεν αποδίδει Το μυστικό που περιβάλλει τη ζωή. Όλων των πραγμάτων πάντα η παρουσία Ερωτήματα επώδυνα μου θέτει Επιφορτίζοντας το νου μου με φοβερούς...
Πλάι-πλάι, σκεφτόμαστε πράγματα αγνά, μέσ’ στων δρόμων τα μάκρη μαζί περπατώντας, απ’ τα χέρια κρατιόμαστε οι δυο μας σιωπώντας… στ’ άνθη ανάμεσα τα σκοτεινά. Σα μνηστήρες μονάχοι βαδίζαμεν ώρα, μέσ’ στην πράσινη νύχτα των κάμπων, κι εκείνη τη φασμαγορική μοιραζόμαστε οπώρα, των τρελών φιλενάδα καλή, τη σελήνη. Και κατόπιν στη χλόη πεθάναμε, μόνοι, στο...
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με— όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη, κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα· όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται, κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι. Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα, όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται...
