22 Ιούλ Αυτή η αγάπη δεν σβήνει με διαταγές (ALEKSANDR KUPRIN)
Το βραχιόλι με τους γρανάτες
Σε μια ήσυχη παραθαλάσσια πόλη, η πριγκίπισσα Βέρα Νικολάεβνα ζούσε μια ήρεμη αλλά συναισθηματικά παγωμένη ζωή, εγκλωβισμένη σε έναν γάμο που είχε μετατραπεί σε απλή συνήθεια. Τα πάντα γύρω της ήταν τακτοποιημένα, προβλέψιμα και ανέκφραστα.
Ο Ζελτκόφ είχε δει τη Βέρα τυχαία σε μία θεατρική παράσταση, επτά ολόκληρα χρόνια πριν. Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή του δόθηκε ολοκληρωτικά σε εκείνη. Την αγαπούσε με μια αγάπη απόλυτη, μυστική και ιερή. Μάθαινε κρυφά κάθε της νέο από τις κοσμικές στήλες των εφημερίδων, κρατούσε σημειώσεις για την ζωή της, αλλά δεν είχε τολμήσει ποτέ να εμφανιστεί μπροστά της.
«Σας ζητώ συγγνώμη που διαταράσσω την ηρεμία σας», έγραφε το γράμμα. «Αυτό το βραχιόλι ανήκε στη γιαγιά μου. Οι πέτρες του είναι γρανάτες. Προσέξτε τις… είναι κόκκινες σαν το αίμα. Υπάρχει ένας παλαιός μύθος που λέει ότι αυτοί οι λίθοι διώχνουν τις μαύρες σκέψεις και προστατεύουν τις γυναίκες. Σας εύχομαι ευτυχία».
Τον βρήκαν ανάμεσα σε χαρτιά και σημειώσεις. Δεν τους φοβήθηκε. Είχε στα μάτια του την ηρεμία ενός ανθρώπου που έχει παραδώσει την ψυχή του στην απόλυτη αλήθεια.
«Έχετε δίκιο», είπε ευγενικά. «Το σφάλμα μου είναι ότι την αγαπώ. Αλλά αυτή η αγάπη δεν σβήνει με διαταγές. Το βραχιόλι αυτό ανήκει στην πριγκίπισσα. Αν η ίδια μου ζητήσει να σταματήσω, θα εξαφανιστώ στο δευτερόλεπτο».
ΕΤΙΚΕΤΕΣ : ΑΓΑΠΗ , ΕΥΤΥΧΙΑ , ΓΑΛΗΝΗ , ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ
Του επέτρεψαν να τηλεφωνήσει στην Βέρα για τελευταία φορά. Η πριγκίπισσα, φοβισμένη για τις κοινωνικές αντιδράσεις, του ψιθύρισε στο τηλέφωνο: «Σας παρακαλώ, τελειώστε αυτή την ιστορία. Μου είναι δυσάρεστη».
Το ίδιο εκείνο βράδυ, ο Ζελτκόφ έβαλε τέλος στη ζωή του, μην αντέχοντας να ζει σε έναν κόσμο όπου η αγάπη του θεωρούταν απειλή. Δίπλα του βρέθηκε ένα τελευταίο σημείωμα: «Αφήνω τα πάντα τακτοποιημένα. Αγαπημένη μου, αγιασμένο το όνομά Σου».
Πριν φύγει, η σπιτονοικοκυρά της έδωσε ένα χαρτί: «Μου είπε, αν έρθετε, να σας ζητήσω εκ μέρους του να ακούσετε τη Σονάτα του Μπετόβεν, το Appassionata».
Η Βέρα επέστρεψε στο σπίτι της. Κάθισε στον κήπο και άκουσε τη μουσική. Καθώς οι νότες του Μπετόβεν πλημμύριζαν τον αέρα, ένιωσε τη φωνή του Ζελτκόφ να της ψιθυρίζει μέσα από τη μελωδία, διαβεβαιώνοντάς την πως την έχει συγχωρήσει και πως η αγάπη του θα την προστατεύει για πάντα από τους ουρανούς.
Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό της, αλλά η ψυχή της ηρέμησε. Άνοιξε τα μάτια της και ψιθύρισε: «Με συγχώρησε. Και είναι όλα πάλι τακτοποιημένα».
ΣΤΗΡΙΞΗ
Αν απολαμβάνετε την ανάγνωση των κειμένων μας και επιθυμείτε να συμβάλλετε οικειοθελώς στην οικονομική στήριξη της σελίδας μας, μπορείτε να το κάνετε με ασφάλεια στον παρακάτω σύνδεσμο. Και η ελάχιστη συμβολική συνεισφορά του 1 euro, είναι ανεκτίμητη για την διατήρηση της ανεξάρτητης πνευματικής μας πορείας:
Η ΑΞΙΑ ΑΝΤΑΠΟΔΙΔΕΙ ΑΞΙΑ ➔ [Πατήστε εδώ για να καταθέσετε την υποστήριξή σας]
Alexander Kuprin
Το Βραχιόλι με τους Γρανάτες» (Granatovyj Braslet, 1911)
ΕIKONA : Sasha Samusevych
unsplash