17 Οκτ Αναγνωρίζω το λιοντάρι από το νύχι του … (Γιάννης Ν. Καλαντζής)
Είναι γνωστή η έννοια της φράσης «Εξ όνυχος τον λέοντα», αλλά δεν είναι πολύ γνωστή η ιστορικότητά της, η οποία απαντάται μεταξύ 17ου και 18ου αι. και σχετίζεται με τη ζωή γνωστών, σημαντικών επιστημόνων της τότε εποχής. Η περιγραφή των χαρακτήρων των διακεκριμένων αυτών ατόμων προκαλεί τεράστιο ενδιαφέρον, παρόμοιο με την περικλειόμενη σημασία στην εν λόγω φράση.
Ο Ισαάκ Νεύτων (1642-1727), μέγιστη μορφή της επιστημονικής επανάστασης του 17ου αι., ήταν Άγγλος μαθηματικός, φυσικός και αστρονόμος. Διετύπωσε τον περίφημο νόμο της παγκόσμιας έλξης, μνημειώδες δε θεωρείται στην ιστορία των επιστημών το σύγγραμμά του «Μαθηματικές αρχές της φυσικής φιλοσοφίας». Χαρακτήρας αγχώδης, με συναισθήματα ασφάλειας, όταν υφίστατο κριτική γινόταν παράλογα επιθετικός.
Ο Γκότφριντ Λέμπνιτς (1646-1706) ήταν Γερμανός φιλόσοφος, φυσικός, μαθηματικός, νομικός και ιστορικός. 12ετής, μιλούσε λατινικά και ελληνικά και στα 20 του ονομάστηκε διδάκτωρ της Νομικής. Κοντός, κυρτός, με πόδια στραβά, ήταν και χαλκέντερος στη δουλειά του, αφού αλληλογραφούσε με 600 άτομα. Υπήρξε θεωρητικός πρόδρομος των σημερινών computer.
Ο Γιόχαν Μπερνουγί (1667-1748) ήταν Ελβετός ολλανδικής καταγωγής, μέλος επιστημονικής δυναστείας μαθηματικών, η οποία σε 3 γενεές έδωσε 8 διακεκριμένους σοφούς, εκ των οποίων οι 3 υπήρξαν κορυφαίοι. Στους τελευταίους περιλαμβάνεται και ο Γιόχαν Μπερνουγί, φίλος και οπαδός του Λέμπνιτς, αλλά φανατικός εχθρός του Νεύτωνα.
Ο Νεύτων και ο Λέμπνιτς είχαν μακρά και έντονη επιστημονική αντιδικία. Ο δεύτερος με τους συνεργάτες του προσπαθούσαν συστηματικά να παγιδεύσουν τον πρώτο με δύσκολα προβλήματα, τα οποία, όπως ήλπιζαν, δεν θα μπορούσε να τα λύσει ο Άγγλος. Οι προσπάθειές τους, όμως, πάντοτε απέβαιναν άκαρπες. Με τη βεβαιότητα ότι ο Νεύτων θα «σήκωνε, επιτέλους, τα χέρια ψηλά», ο Λέμπνιτς του έθεσε ένα περίπλοκο πρόβλημα, το οποίο είχε προτείνει ο Μπερνουγί. Το πρόβλημα αφορούσε στον προσδιορισμό τροχιάς σωματιδίου, που μετατοπίζεται από το ελάχιστο στο μέγιστο σημείο, στον ελάχιστο δυνατό χρόνο.
Ο Νεύτων έλυσε το πρόβλημα με θαυμαστή πληρότητα και σαφήνεια, αλλά το κείμενο της λύσης το έστειλε ανώνυμα στους… φίλους του, μέσω της Βασιλικής Εταιρείας. Μόλις ο Μπερνουγί διάβασε το κείμενο, παραδέχτηκε ότι την προτεινόμενη λύση μόνον ο Νεύτων θα μπορούσε να βρει. Υστερα, παρουσία του Λέμπνιτς, αναφώνησε: «Tanguam Exungue Leonem». Δηλαδή, αναγνωρίζω το λιοντάρι (τον Νεύτωνα) από το νύχι του, (από τη λύση που έδωσε). Έτσι «γεννήθηκε» η εν λόγω φράση.
Γιάννης Ν. Καλαντζής
ΠΗΓΗ : taxydromos.gr
EIKONA : pinterest.com.pin/193584483976506933/
