Οδύσσεια – Απόσπασμα 10
Τέτοιες κουβέντες λυπηρές μιλούσαμε κι οι δυο μας και στέκαμε περίλυποι στα δάκρυα βουτηγμένοι. Ήρθε κατόπι κι η ψυχή του ξακουστού Αχιλλέα με του Πατρόκλου την ψυχή και του άψεγου Αντιλόχου και του μεγάλου του Αίαντα, που στη μορφή, στο σώμα, περνούσε κάθε Δαναό, μετά απ’ τον Αχιλλέα. Ευθύς με γνώρισε...