16 Μαρ Άλλ ‘ όταν δαπανηθώσι τά χρήματα, δι’ ών αγοράζονται οί έπαινοι ούτοι, τότε χάνεται καί η φωνή η προφέρουσα αυτούς (WILLIAM SHAKESPEARE)
Ακολουθεί απόσπασμα από το έργο του William Shakespeare “Τίμων ο Αθηναίος”.
Ο «Τίμων ο Αθηναίος» (The Life of Tymon of Athens) είναι ένα θεατρικό έργο γραμμένο περίπου το 1606, το οποίο αποτελεί μια αιχμηρή σάτιρα για τον πλούτο, την απληστία και την αχαριστία. Πρόκειται για μια τραγωδία που αφηγείται την ιστορία ενός γενναιόδωρου Αθηναίου. Ο Τίμων, πλούσιος Αθηναίος, σκορπά την περιουσία του σε φίλους. Όταν χρεοκοπεί, οι ίδιοι φίλοι του γυρίζουν την πλάτη και ο Τίμων μετατρέπεται σε μισάνθρωπο.
Ο Τίμων ο Αθηναίος ήταν ιστορικό πρόσωπο, γνωστός στην αρχαιότητα για την ακραία μισανθρωπία του. Η ιστορία του ενέπνευσε και τον αρχαίο σατιρικό συγγραφέα Λουκιανό (2ος αι. μ.Χ.), να γράψει τον σατιρικό διάλογο “Τίμων ή Μισάνθρωπος”.
Ακολουθεί η σκηνή της προειδοποίησης από τον Φλάβιο.
Ο Φλάβιος , ο πιστός υπηρέτης του Τίμωνα, είναι ο μοναδικός άνθρωπος που παραμένει πιστός, ακόμα και όταν εκείνος χάνει όλη την περιουσία του και εγκαταλείπεται από τους «φίλους» του.
Από την αρχή του έργου, ο Φλάβιος προσπαθεί μάταια να προειδοποιήσει τον Τίμωνα για τις απερίσκεπτες σπατάλες του και την επικείμενη οικονομική καταστροφή, αλλά ο Τίμων δεν τον ακούει.
Σε ένα περιβάλλον γεμάτο κόλακες και συμφεροντολόγους, ο Φλάβιος ξεχωρίζει για την ειλικρίνειά του.
ΦΛΑΒΙΟΣ
Πολλάκις σοΰ έξέθηκα αυτήν, άλλά δέν ήθέλησας
να μέ ακούσης.
ΤΙΜΩΝ
“Ισως έξέλεγες στιγμήν άκατάλληλον, καθ ‘ ήν δύσθυμος ών, σέ απέπεμψα, καί τήν δυσθυμίαν ταύτην
μετεχειρίσθης ώς πρόσχημα πρός δικαιολογίαν σου
ΦΛΑΒΙΟΣ
Πολλάκις, καλέ μου Άρχον , έφερα τούς λογαριασμούς μου, και σού έπαρουσίασα αυτούς. Τούς απέρριπτες πάντοτε λέγων, ότι έχεις έμπιστοσύνην εις
“την τιμιότητά μου”. Όταν δέ δι’άσήμαντον δώρον
μέ διέτασσες νά πληρώνω μεγάλα ποσά, εγώ έσειον
ίτήν κεφαλήν καί έκλαιον. Καί εναντίον τού πρός σέ
οφειλομένου σεβασμού, σέ παρεκάλουν νά ήσαι φειδωλότερος είς τά ΈΞΟΔΑ σου. Καί όχι σπανίως μέ
, έπέπληττες αυστηρώς, όταν ήθελο’νάσέ ειδοποιήσω
περί τής ελαττώσεως τής περιουσίας σου, καί τής
αυξήσεως τών χρεών σου. Μολονότι μέ άκούεις
τώρα, (πολύ άργά) αγαπητέ μου άρχον, εντούτοις όφείλω νά σοΰ είπω, ότι όλη σου η περιουσία δέν άρκεί προς πληρωμήν τοω ήμίσεος τών χρεών σου.
ΤΙΜΩΝ
“Ας πωληθώσιν όλα μου τά κτήματα.
ΦΛΑΒΙΟΣ
Είναι όλα ενυπόθηκα, τινά τούτων κατασχεθέντα
^απωλέσθησαν. Τό δέ ύπόλοιπον δέν δύναται νά
ίπαρκέση πρός πληρωμήν τών ληξάντων χρεών.
Πώς θά κάμωμεν έν τώ μεταξύ ; Καί τέλος πώς θα
τελειώσουν όλοι αυτοί οί λογαριασμοί.
ΤΙΜΩΝ
‘ ‘ Αί γαΐαί μου έξετείνοντο μέχρι τής Λακεδαίμονος.
ΦΛΑΒΙΟΣ
0 κόσμος δλος, καλέ μου Άρχον , είναι μία μόνον
«ξις· Εάν ήτον ιδικός σου, ήδύνασο ΔΙ ‘ ενός καί
Μ’ΟΝΟΥ λόγου νά δώσης αυτόν.
ΤΙΜΩΝ
Μοΰ λέγεις τήν άλήθειαν;
ΦΛΑΒΙΟΣ
Εάν δέν έχης έμπιστοσύνην είς τήν διαχείριση καί τήν χρηστότητα μου, ΚΆΛΕΣ Ε με ενώπιον ΤΏ Ν αύ
στηροτέρων δικαστών, διά νά δώσω λόγον τών
ΠΡΆΞΕΩ Ν μου. ΜΆΡΤΥΡΕ Σ μου οί Θεοί, ότι όταν τά
δωμάτια ημών έπληροΰντο παρασίτων θορυβοποιών, καί έχύνετο ύπό ΜΈΘΥΣΩ Ν ό οίνος έκ τών
αποθηκών,όταν αί αϊθουσαι έφωταγωγοΰντο άπλέτως,
καί αντηχούν έν αύταΐς οί ήχοι τής μουσικής εγώ
αποσυρόμενος είς (‘) μεμονωμένον δωμάτιον έ’χυνον
άφθονα δάκρυα.
ΤΙΜΩΝ
Άρκεΐ σέ παρακαλώ.
ΦΛΑΒΙΟΣ
Ώ θεο ί ! πόσον μεγάλη ή άγαθότης τοΰ άρχοντος
Τίμωνος! Πόσα φαγητά κατεβρόχθισαν τήν νύκτα
έκείνην, δούλοι καί χωρικοί. Ποίος δέν είναι άφωσιωμένος εΐς τόν άρχοντα Τίμωνα ; Ποίος δέν προσφέρει εΐς αυτόν τήν καρδίαν, τό πνεΰμα, τό ξίφος,
τήν δύναμιν, καί τό βαλάντιόν του ; Μέγας, ευγενής,
αξιοπρεπής, βασιλικός ό Τίμων…
Άλλ ‘ δταν δαπανηθώσι τά χρήματα, δι’ ών αγοράζονται οί έπαινοι
ούτοι, τότε χάνεται καί ή φωνή η προφέρουσα αυτούς. Τά κέρδη τών συμποσίων χάνονται μετά τήν
διακοπήν αυτών. Όλίγη χειμερινή βροχή άρκεΐ διά
νά σκορπίση τά έντομα ταύτα.
William Shakespeare
ΠΗΓΗ : Αθήναι – Έτος Α’ τευχ. 1-12 (Νοέμβριος 1907 – Οκτώβριος 1908)
Γεώργιος Κ. Πωπ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ : LECTURES BUREAU
ΕΙΚΟΝΑ : n-t.gr
