fbpx

ΧΑΡΑ Tag

  • All
  • ΕΠΙΣΤΗΜΗ
  • ΠΟΙΗΣΗ
  • ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Γνωρίζω τι είναι ηθικά καλό, γνωρίζω ότι πρέπει να το πράξω, και όμως επιλέγω το κακό - γιατί; Η εξήγηση του να μη μπορεί κανείς να πράξει το ηθικά καλό αν και το γνωρίζει (ακρασία) δηλαδή του ότι η ηθική γνώση δεν διαθέτει αυτή καθ' εαυτήν...

Έχει πράγματι ομορφιά ένα λουλούδι; Έχει πράγματι ομορφιά ένα φρούτο; Όχι: έχουν μόνο χρώμα και μορφή Και ύπαρξη. Ομορφιά ονομάζεται κάτι που δεν υπάρχει Αλλά την αποδίδω στα πράγματα ως αντάλλαγμα της ευχαρίστησης που εκείνα δίνουν σε μένα. Δεν είναι τίποτα άλλο. Fernando Pessoa Ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά Lectures Bureau ΠΗΓΗ : poemhunter.com EIKONA : pinterest.com/pin/10555380371110767/...

Ο αξιόλογος και καλός (ενάρετος) άνθρωπος απολαμβάνει στη ζωή τη χαρά που απορρέει από την αρετή του. Αν η αρετή δεν συνοδευόταν από ηδονήν,  πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κατακλείδα της ευτυχίας; Αυτή μάλιστα η ηδονή που συνοδεύει τις ενάρετες πράξεις ενός ανθρώπου σπουδαίου  αποτελεί και...

Το υπόγειο Aν άρχιζε ο Θεός μια μέρα να μετράει όσα έφτιαξε, άστρα, πουλιά, σπόρους, βροχές, μητέρες, λόφους, θα τέλειωνε ίσως κάποτε. Eγώ κάθομαι εδώ, ολομόναχος, μέσα σε τούτο το υγρό υπόγειο, έξω βρέχει, και μετράω τα σφάλματα που έκανα, τις μάχες που έδωσα, τις δίψες, τις παραχωρήσεις, μετράω τις κακίες μου,...

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου. Ας υποθέσουμε πως ήρθανε τα δάση μ’  αυτοκρατορικήν εξάρτηση πρωινού θριάμβου,  με πουλιά, με το φως τ’ ουρανού, και με τον ήλιον όπου θα τα διαπεράση. Ας υποθέσουμε πως είμαστε εκεί πέρα, σε χώρες άγνωστες της δύσης, του βορρά, ενώ...

Σπουργίτι με καρδιά άλμπατρος Συναναστρέφομαι εδώ και έξι εικοσιτετράωρα αποκλειστικά με ταξιδιωτικούς πράκτορες. Μαζί τους πίνω, τρώω, συζητάω, γλεντάω, γκρινιάζω όταν περπατάμε πάνω από δεκαπέντε χιλιόμετρα τη μέρα, διατυπώνω εύστοχες ή παιδαριώδεις απορίες. Αποχωριζόμαστε κατάκοποι για ύπνο, αφού μεριμνήσουν να πεταχτώ εγκαίρως, χαράματα, από το κρεββάτι...

Χρειάζεται καθαρή καρδιά για να πας στην Ελλάδα Το Ζοντερζέε είναι μια νεκρή θάλασσα, ή σχεδόν νεκρή. Δεν ξέρει κανείς πού αρχίζει και πού τελειώνει, με τις επίπεδες όχθες της, χαμένες μεσ’ στην ομίχλη...

Βλέπεις τον ήλιο να ανατέλλει. Όταν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε μια και καλή και δεν θα ξαναδούμε τον ήλιο. Κοιτάξτε λοιπόν τον ήλιο όσο είναι εκεί, και προσπαθήστε να φέρετε το φως και τη ζεστασιά του στην καρδιά σας. Μπορείτε να δώσετε λίγη από αυτή τη ζεστασιά σε κάποιον άλλον, κι αυτός σε κάποιον άλλον; Ε, τότε...

Loading new posts...
No more posts

Facebook

Instagram

Follow Me on Instagram