άνθρωπος Tag

Ο σοφός άνθρωπος μπορεί να μεταμορφώσει ακόμα και την δυστυχία σε ευλογία, ενώ ο ανόητος καταστρέφει όλες τις δυνατότητες για ευλογία και προκαλεί δυστυχία από όλα εκείνα που μπορούν να δημιουργήσουν έναν παράδεισο (OSHO)

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι βαρετοί. Και πάλι, δεν αισθάνονται πλήξη όλοι οι άνθρωποι. Χρειάζεται ευφυΐα για να νιώθει κανείς πλήξη. Γι’ αυτό, βαριούνται μόνο εκείνοι οι πολύ σπάνιοι, οι πολύ ευφυείς άνθρωποι. Από αυτή την πλήξη προκύπτει η αναζήτηση του νοήματος της ζωής. Εκείνοι που πλήττουν,...

13 Φεβρουαρίου, 2018

Μόνο η ποίηση μπορεί να πηδήξει μέσα στην παραδοξότητα της αγάπης (OSHO)

Η λογική είναι στεγνή, η ποίηση είναι ζωντανή. Η λογική δεν μπορεί να χορέψει. Είναι αδύνατον να δεις τη λογική να χορεύει. Το να δεις τη λογική να χορεύει, είναι σαν να βλέπεις το Μαχάτμα Γκάντι να χορεύει. Θα έμοιαζε γελοίο. Η ποίηση μπορεί να χορέψει....

27 Αυγούστου, 2017

Eνώ οι πρωτόγονοι αλληλοεξοντώνονταν, οι πολιτισμένοι αλληλοεξαπατώνται (ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ)

Το δίποδο αποδείχτηκε άτιμο πλάσμα. Παρά τη μεγαλειώδη νοητική του σκευή, καμία θρησκεία, ιδεολογία, φιλοσοφία, τέχνη, ηγεσία, πολιτισμός, πολίτευμα δεν κατόρθωσε να αλλάξει ούτε τρίχα στον πυρήνα της ύπαρξής του και παραμένει υποταγμένο στη ζωώδη φύση του. Τα ίδια αρχέγονα ένστικτα και συναισθήματα του κυνηγού-τροφοσυλλέκτη...

19 Μαΐου, 2017

Αυτά που δραπετεύοντας άφησα πίσω μου, μύριζαν όλα αλοιφές, μπαχαρικά, κρασί, νωθρότητα και κορεσμό (Hermann Hesse)

Πού θα με πάει ακόμα ο δρόμος μου; Είναι ένας δρόμος τρελός, γεμάτος στροφές, ίσως να 'ναι ένας κύκλος. Ας πηγαίνει όπου θέλει, εγώ θα τον ακολουθήσω. Ένιωθε το υπέροχο σκίρτημά της στο στήθος του. «Τι σε κάνει» ρωτούσε την καρδιά του, «να είσαι τόσο χαρούμενη»; Είναι...

06 Απριλίου, 2017

ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΥΚΟ ΤΗΣ ΣΤΕΠΑΣ (HERMANN HESSE)

Κάποτε ζούσε ένας άντρας που τον έλεγαν Χάρυ, και τον αποκαλούσαν Λύκο της Στέπας. Βάδιζε στα δύο πόδια, ντυνόταν κι ήταν άνθρωπος, ωστόσο όμως ήταν ένας Λύκος της Στέπας. Είχε μάθει πολλά από αυτά που μπορούν να μάθουν οι άνθρωποι με δυνατό μυαλό, κι ήταν ένας...

07 Μαρτίου, 2017

Τι είναι όμως αυτό που αναγκάζει κάποιον να φοβάται τον γείτονα, να σκέφτεται και να πράττει αγεληδόν; (JOHN ARMSTRONG)

Καμιά φορά μας απογοητεύει «αυτό που είμαστε». Ποθούμε να γίνουμε καλύτεροι απ' όσο είμαστε. Αλλά δεν ξέρουμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό. Ο Νίτσε κατανοεί την ανησυχία μας. Δε μας επιπλήττει λέγοντάς μας πως θα έπρεπε να νιώθουμε ευλογημένοι και να θυμόμαστε πως τα πράγματα θα μπορούσαν...

26 Φεβρουαρίου, 2017

ΚΕΡΙΑ (Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ)

Του μέλλοντος ή μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμένα – χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.   Ή περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων` τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.   Δεν θέλω να τα βλέπω` με λυπεί ή μορφή των, και με λυπεί το...

13 Ιουνίου, 2016

Η λογοτεχνία δημιουργεί ενότητα (UMBERTO ECO)

Η λογοτεχνία, συντελώντας στην διαμόρφωση της γλώσσας, δημιουργεί ταυτότητα και ενότητα. Προηγουμένως, μίλησα για τον Δάντη, αλλά μπορούμε να σκεφτούμε και τι θα ήταν ο ελληνικός πολιτισμός χωρίς τον Όμηρο, ή ποια θα ήταν η γερμανική ταυτότητα χωρίς τη μετάφραση της Βίβλου από τον Λούθηρο,...

21 Φεβρουαρίου, 2016

Εμπρός σου πάντα θα μ’ έχης , πίσω μου τρέχεις … (ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ)

ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΜΟΥ Ό,τι κι αν κάμης , όπου να δράμης , απ' όποιο γένος , δικός μου ή ξένος , του κάκου ! Εμπρός σου πάντα θα μ' έχης , πίσω μου τρέχεις το τρέξιμό σου να μην το βιάζης και λαχανιάζεις . Να με θυμάσαι , τέτοιος ο νόμος : O πεζοδρόμος μιας έγνοιας...

09 Φεβρουαρίου, 2016