Αρκεί να τραβήξεις ένα ξέφτι απ’ όσα ύφαν’ η συνήθεια κι ευθύς την καταστρέφει Η τόλμη έστω μιας φοράς δίχως ν’ αφήσεις το νήμα που στα χέρια σου κρατάς ανοίγει δρόμους που ποτέ δεν είδες Μιας στιγμής η αστραπή τη νύχτα τη ραγίζει Πάνος Κυπαρίσσης Σκύβοντας Ουρανέ Εκδόσεις Αθήνα: Γαβριηλίδης 2015...
Θα σας πω πώς έγινε Έτσι είναι η σειρά Ένας μικρός καλός άνθρωπος αντάμωσε στο δρόμο του έναν χτυπημένο Τόσο δα μακριά από κείνον ήτανε πεσμένος και λυπήθηκε Τόσο πολύ λυπήθηκε που ύστερα φοβήθηκε Πριν κοντά του να πλησιάσει για να σκύψει να τον πιάσει, σκέφτηκε καλύτερα Τι τα θες τι τα γυρεύεις Κάποιος άλλος...
Το ποίημα ανήκει στο πρώτο μέρος της ποιητικής σύνθεσης Σκλάβοι Πολιορκημένοι, η οποία εκδόθηκε το 1927. Ο ποιητής, ακολουθώντας τη δημοτική μας παράδοση, χρησιμοποιεί τη μορφή της Παναγιάς, για να εκφράσει τον ανθρώπινο πόνο της μάνας· η Παναγιά κατέχεται από τα τρυφερότερα συναισθήματα για το...
Ο Άγγελος Σικελιανός ήταν κορυφαίος έλληνας ποιητής. Το έργο του διακρίνεται από έντονο λυρισμό και ιδιαίτερο γλωσσικό πλούτο. Ο Άγγελος Σικελιανός γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1884 στη Λευκάδα. Ήταν το τελευταίο από τα πέντε παιδιά του Ιωάννη Σικελιανού, καθηγητή της ιταλικής και γαλλικής γλώσσας στο τοπικό...
Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ' αυτήν την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους. Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη. Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας. Σκοπός της ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή...
Το ακόλουθο ποίημα ανήκει στη συλλογή Το βάθος του κόσμου, που εκδόθηκε το 1961 (Τα Ποιήματα, τόμος Β, Αθήνα: Εκδόσεις Τρία Φύλλα, 1981, σ. 203). Κάθονται οι δυο τους στο γύρο του πηγαδιού. Πρώτη φορά δεν είναι που ο ήλιος Φωτίζει απ’ αντίκρυ δυο πρόσωπα, δυο Διαβάτες του κόσμου. Ωστόσο, Δεν...
Μάθαινε και τ’ απλούστερα! Γι’ αυτούς Που ο καιρός τους ήρθε Ποτέ δεν είναι πολύ αργά! Μάθαινε το αβγ, δε σε φτάνει, μα συ Να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί! Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις! Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία. Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο! Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή! Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα! Μάθαινε,...
Αν είσαι απ’ τους αληθινά εκλεκτούς, την επικράτησί σου κοίταζε πώς αποκτάς. Όσο κι αν δοξασθείς, τα κατορθώματά σου στην Ιταλία και στην Θεσσαλία όσο κι αν διαλαλούν οι πολιτείες, όσα ψηφίσματα τιμητικά κι αν σ’ έβγαλαν στη Ρώμη οι θαυμασταί σου, μήτε η χαρά σου, μήτε ο θρίαμβος θα μείνουν, μήτε ανώτερος...
Αντικαθιστώ τη μελαγχολία με το θάρρος, την αμφιβολία με τη βεβαιότητα, την απελπισία με την ελπίδα, την κακία με την καλοσύνη, τη μεμψιμοιρία με το καθήκον, το σκεπτικισμό με την πίστη, τα σοφίσματα με την ψυχρότητα της ηρεμίας, τον εγωισμό με την ταπεινοφροσύνη. Οι ποιητικές θρηνωδίες...
Η λογική είναι στεγνή, η ποίηση είναι ζωντανή. Η λογική δεν μπορεί να χορέψει. Είναι αδύνατον να δεις τη λογική να χορεύει. Το να δεις τη λογική να χορεύει, είναι σαν να βλέπεις το Μαχάτμα Γκάντι να χορεύει. Θα έμοιαζε γελοίο. Η ποίηση μπορεί να χορέψει....
