Lectures Bureau | Όταν έρθει η ώρα να παραδώσει στον γιο του
Ένα site επιστήμης και φιλοσοφίας με στόχο τη δόμηση ενός αξιακού συστήματος, το οποίο, σεβόμενο τη διαφορετικότητα της προσωπικότητας, θα λειτουργήσει ως άξονας για τη δημιουργία καλών σχέσεων σε όλους τους τομείς της ζωής. Φιλοσοφία | Επιστήμη | Τέχνη
20630
post-template-default,single,single-post,postid-20630,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-9.2,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Όταν έρθει η ώρα να παραδώσει στον γιο του

Όταν έρθει η ώρα να παραδώσει στον γιο του

Όμως όταν έρθει η ώρα να παραδώσει στον γιο του όλα τα αγαθά που έχει μαζέψει, χρόνο τον χρόνο, ως ενιαία περιουσία -σπίτι, περιβόλι, οργωμένη γη, ζώα, γεφύρια, εργαλεία, έπιπλα, ρούχα, προμήθειες, βιβλία, χρήματα -αν δεν μπορεί να του δώσει μαζί και την δεξιότητα ή την πείρα με την οποία τα δημιούργησε ή τα συνέλεξε όλα αυτά, ή τη μέθοδο, ή τη θέση που κατέχουν στη δική του ζωή, τότε ο γιος βρίσκεται φορτωμένος με υποχρεώσεις – όχι για να χρησιμοποιήσει αυτά τα πράγματα, αλλά για να τα φροντίσει και να τα προστατεύσει απ’ τους φυσικούς τους εχθρούς. Γι’ αυτόν δεν είναι μέσα, αλλά αφεντικά. Οι εχθροί τους δεν θα μειωθούν: σκουριά, μούχλα, σκουλήκια, βροχή, ήλιος, πλημμύρα, φωτιά, όλων των ειδών οι εχθροί εξακολουθούν να του δημιουργούν ενοχλήσεις, και μεταβάλλεται από ιδιοκτήτης σε φύλακα, ή σε κέρβερο, σ’ αυτήν την αποθήκη παλιών και καινούργιων κινητών αγαθών.

 

 

 

Τι αλλαγή! Αντί για την πηγαία και εξαίσια ευδιαθεσία και το αίσθημα της δύναμης και της ευφορίας, αντί για εκείνα τα δυνατά και μαθημένα χέρια, εκείνα τα διαπεραστικά και σοφά μάτια, εκείνο το ευλύγιστο κορμί, την σθεναρή και κυριαρχική καρδιά που είχε ο πατέρας, τον οποίον η φύση αγαπούσε και φοβόταν, τον οποίο το χιόνι και η βροχή, η θάλασσα και η στεριά, τα θηρία και τα ψάρια φαίνονταν όλα να γνωρίζουν και να υπηρετούν, τώρα έχουμε έναν αδύναμο, προστατευμένο άνθρωπο, περιβαλλόμενο από τοίχους και παραπετάσματα, σόμπες και πουπουλένια κρεβάτια, άμαξες, υπηρέτες και υπηρέτριες εξ ουρανού και γης, ο οποίος, αναθρεμμένος να εξαρτάται απ’ όλα αυτά, ανησυχεί με όλα όσα βάζουν σε κίνδυνο τα υπάρχοντά του και αναγκάζεται να ξοδεύει τόσο χρόνο φυλάγοντάς τα ώστε έχει ξεχάσει εντελώς το λόγο της αρχικής τους χρησιμότητας, που είναι να τον βοηθούν στους σκοπούς του – στην επιδίωξη του έρωτα, τη βοήθεια προς τους φίλους του, τη λατρεία του Θεού του, την αύξηση των γνώσεών του, την υπηρεσία προς την πατρίδα του, την συναισθηματική ικανοποίησή του. Και αυτός τώρα, είναι ο αποκαλούμενος πλούσιος -ο δούλος και το εξάρτημα του πλούτου του.

 

 

 

 

 

R.W. Emerson
ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ο ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΗΣ

Εικόνα: https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/originals/f2/96/68/f29668a7408697dc64baadcac8772108.jpg